102. Amintas aan Laura.
Gy zyt myn zon, myn ziel, myn zelf, en 't heeft ook reeden.
Als ik uw byzyn mis, ben ik my zelver niet.
Zoo gy uw oogen sluit, is d'aardt vol duisterheeden.
Ik wierdt een zielloos mensch, indien gy my verliet.
Dit is de waarheidt; neen: het zullen loogens weezen.
Waarom? om dat ik u te weinigh heb gepreezen.