519. Voor de Schouwburg, toen 't Treurspel van Aran en Titus gespeelt wierdt.
De Schouwburg doet haar deuren oopen
Van dierbaar menschebloedt bedroopen,
En dekt den disch op zulk een wijs
Als Atreus voor zijn droeve broeder.
Nooit schaften Roome vuiler spijs
Dan 't vlees der kindren voor de moeder.
De weerwraak houdt in 't woên geen maat;
Zy wordt wel vol: maar nooit verzaadt.