XXXVII.
In pleyt, in kaarten-spel en Paerden te verruylen,
Daar sal al in't gemeen een boefjen onder-schuylen.
EEn jeder pooght syn endt om't kloekste vast te houvven,
Men vveet niet vvienmen 'tbest van beyden sal betrouvvĕ
Dan schynt eens Bartolus nu Baldus baas te syn,
Enalsmen't recht besiet soo treckense' eene lyn,
Dit sietmen huyden daaghs van sommige verkeerde,
Als pleyters pluckers en deurtrapte rechts-geleerde,
Die loos de lange lyn vaak trecken in het recht,
Deur bullen en geschrift en mondelijk gevecht,
Deur snauvven en gekijf en bitselijk te spreeken,
Als of-se buyten pleyt de zaake souden vvreeken,
Soo haast en scheyden niet de tvvisters vande plaatz,
'tIs frere compangnon en alle maats goe maats.
Quand Bartolus se fainct en sa badinerie
C'est Baldus qui alors poursuit la farcerie.