IX.
Der Hoeren zang en spel en lodderlyke lonken,
Ontsteeken inde ziel onlesschelyke vonken,
AN-schout dees' Marsepeyn vol poppe-goedt en bloemen,
Verguldt gekieremiert (men can't niet alles noemen,)
Vol loveren geflik op 't ongevroren ys,
Maar vvatter binnen schuylt dat vverdt den Snoeper vvijs,
Hem docht nooyt soeter kost en proefden hy syn leeven,
En door dit schoon in't oogh is Lecker-tandt vergeeven:
Hier vverdt den lichten aardt van Venus me bediet,
Hoe lieff'lyk datse lacht hoe lonkend' datse siet,
Hoe geestigh datse praelt om 't ooge te bekooren
Der Minnaars, die op 't lest deur haare minne smooren,
Wiens lippen en gestreel als soeten honich syn,
De na-smaak als Rigal en doodelyk fenyn;
Le fruict & la douceur de Venus la friande,
Est venimeus, pour ce ne taste sa viande,