XLIII.
Le cri du vil cocu, estonne maintesfois,
Le joli rossignol en sa tres douce vois.
XLIII.
De malle kallery het tieren ende raesen,
Is vruchteloos, nochtans het voedt en mest de dvvaesen.
HIer comt de Rommel-pot (te vvalghelijk om hooren)
Verdoven de Musik en 't heele spel verstooren,
De Nachtegaal verstomt, de Rave die begint,
De Koekoek boven al syn eyghen stemme mindt:
Daar som bequame luy van desticheden spreeken,
Daar sal een Groviaan of onbeschoften leeken
Vaak breken het verhaal door ongesouten reên,
(Ten eynde 't soet gepraat alzoo vvert afgesneên)
Of roepen over-luyt vvaar toe die vvyse zaeken,
Spreek van a vous a moy dat can ons best vermaeken,
Soo mint een jeder 'tsyn, het Varken lieft het schot,
En Bachus kiest de vvyn, en Iaap de Rommel-pot.
Le cri du vil cocu, estonne maintesfois,
Le joli rossignol en sa tres douce vois.