XLII.
Den hoogh-moet doet geen goet, alleen de Borgery
Van Hattem, krijght daar deur de boter inde bry.
SIet Bakstagh is de vvindt dat al de zeylen draagen,
Het Bramseyl staat in top, trots alle die 't mishaagen,
Ey laas vvat grooter buy versteurt die blye rijk,
Die stengen over-boort, de zeylen uytte leyk,
Dit pastmen op de geen die door des Heeren zegen,
Syn Schaepen (somen seyt) heeft op het droogh gekreegen,
En sich daar op verheft met op-geblaesen moet,
En past op niemant niet op vvie dat hem gemoet,
Het is vveleer geschiet en sal vvel meer geschieden,
Dat arme vverden rijk, en rijke arme lieden,
Deur vvater, brandt, en krijgh, en ongevallen meer,
Raakt Rijkaart om syn goedt en hooge-moet ter neer,
O Richard arrogant ton bien n'est plus que sandre,
Cor Dieu te la preste & le te peut reprendre.