XLV.
V Ovricheyt zyt onderdaan,
VVant s' heeft van Godt haar macht ontfaan.
DE Harders op de been syn vvacker hier an 't jagen,
De Wolf, en 't ongediert of vvat haar mochte plagen,
Den eenen die ontsnapt, den anderen wert beset,
Den loosen Hoender-dief geraakt hier in het net:
Haar die de macht en 't Svveirt van boven is gegeven,
Om tegen 't goddeloos misbruyk te moeten streeven,
Tot scherm en schut der go'en en tot der boosen straf
Dat beeldt dees' beelteniss' van deese Harders af,
Soo pooght ook d'Ovricheyt met vangen ende spannen,
Met Roede Sweirt en Bast, te delgen en te bannen,
Het schuymsel vander aardt, tot ongemeten schandt,
d' Ontvluchtende syn vry, maar niet van Godes handt.
Vilain tu sentiras le fruict de ta malice,
Fuit tu le Magistrat? Dieu te fera justice.