XXVII.
'tIs Iacobniet die klapt, den dronk heeft al de schuldt,
VVant anders is by stil en suerder als een zult.
INdien de Sak-pyp niet vol vvindts en vvert gedreven,
En sal die geen geluyt of stemme van sich geeven,
Maar andersins vervult, sal maeken een geschal,
Dat Echo in't geberght daar van gevvaagen sal,
Men vint ook mennighte soo-daenen aardt van luyden,
Die 'k beter niet en kan als by de Moesel duyden,
Die stil syn, sprackeloos, soo lang sy nucht'ren syn,
En gansch veraarden door den angenaamen vvyn,
Van vvienmen van te voor nau vvoorden coste krijgen,
Seyt nu allen soo veel dat jeder een moet svvijgen,
Van vvienmen van te voor nau peylen cost de gront,
Laat syn geheymenis nu vlotten uytee Mondt.
Iaque a demi muet de par le vin caquette,
Semblablement sans vent ne sonne la Musette.