XIX.
Ni tel royal tresor ni bague trop que rare,
n'ont le pouvoir pour bien rassasier l'avare.
XIX.
VVAer vintmen meerder arremoedt,
Alt daer de Rijkdom Vrekheyt voedt?
ERisichtonius na luyt Ovidi schrijten,
En kost op geender vvijs syns hongers noot verdrijven,
'tZy vvat hem quam te voor gezooden of gebra'en.
Of vvat te nutten vvas, en moght hem niet verza'en:
Een onverzaedt ghemoet is noch by veele menschen,
Die stacdich onvernoecht al meer en meerder vvenschen,
En potten geldt op geldt enhoopen schat op schat,
En sterven van een ziekt' gheheeten nummer-zat,
Maer in het tegen-deel te looven syn de daeden,
Van die in 'sHeeren dienst sich nummer en verzaeden,
En vvelcker onvernoegh al groeyende vermeert,
In't soecken na de schat die nummer en verteert.
Ni tel royal tresor ni bague trop que rare,
n'ont le pouvoir pour bien rassasier l'avare: