XXIX.
Geef Dedalus gohoor o Icarus op stelten,
Of dyn gevleugelt vvass sal baest elyk versmelten.
WIe dat op stelten gaat om sich soo groot te maeken,
De gang en heeft geen duer op sulke houte staeken,
'tIs best de voet om leegh, en't schip an opper-vval,
Hoe hooger van der aerdt, hoe p'rykelijker val:
VVie op geringe staat de groote sich gelijk maekt,
En is niet vreemt dat sulk' van't drooge in het slijk raekt
VVat heeft hy dan gekoft voor al syn geldt en goedt?
Als schande spot en smaat verdriet en arremoedt,
Een jeder lacht hem uyt, en seyt ten con nier sloeren,
Soo over-grooten Seyl op sulken Schuyt te voeren,
Des krijght hy schimp tot scha, vervloogen is de buyt,
Den Adel is verhuyst, de lonker isser uyt.
Regard le gIorieux, le sot, le temeraire,
Est appovri, voyla le noble imaginaire.