IV.
La langue tords corde' fendu & cauteleuse,
Est pis q'un Scorpion ou vip're venimeuse.
IV.
Door 't Svveirt is mennigh Mensch geneveldt en vernieldt,
Maer door de boose tong ontelbaer meer ont-zielt,
DIt Engel-schynnent Wijf is looste boos geheten,
Haar tong gedraayt gekromt is dubbel en gespleten,
Een volle Water-kruyk draaghtse inde slinker handt
En inde rechter, een bepecte Helsche brandt,
Onnodich is 't dit Beeldt vvat claarder uyt te leggen,
Vermits een jeder vveet vvat dat dit is te seggen,
VVat onheyl tvvist en moort een dubble tonge voedt,
En onder schijn van deughdt betovert het gemoet,
Wat vrindtschap datze toont vvat nyt zy vveet te brouvven,
En hoe geveynsdelijk zy raedet vre te houvven,
VVe over-boose aart, vve duy velsche natuir,
Die't vvater draaght in d'een, en d'ander handt het vuir.
La langue tords corde' fendu & cauteleuse,
Est pis q'un Scorpion ou vip're venimeuse.