XXXIII.
Siet Isaaks geteel en Adams eerste zaat,
VVas Coren ende kaf, 'teen goet en 't ander quaat.
GRoot onderscheyt is tusschen semel ende blommen,
Schoon datse beyde syn van eene vveyt gecommen,
Gegroeyt op eene kamp, gedorst op eene vloer,
Of by gelijkenis vaan eene Va'er en Moe'r:
Onnodigh ist by-na hier meerder van te seggen,
Om deese Beeltenis vvat nader uyt te leggen;
Men siet wat d'eene Bro'er by d'ander vaak verscheelt,
Hoe d'eene vreedsaam is en d'andere krakeelt,
Hoe d'eene gaade slaat syn huys in alle deelen,
Hoe d'ander drinkt en klinkt en 't synne gaat verspeelen,
Is d'eene d'ouders vrencht den and'ren ist verdriet:
In't cort d'ervarentheyt meer redenen verbiedt.
Au ciecle argente' (ne scaschant de misere,)
l'Vn fils du bisayeul occist a tort son frere.