V. Res.
Aensie myn groot kommer end swaer verdriet,
End my daerwt ghenadelick wil richten:
Want dyner wet heb ick vergheten niet.
Neem myn saeck aen, verloss my van onrechten,
Ende beury my van des steruens noodt,
Na der beloft’ dyns woords, na myn betrachten.
De saligheyt van den godloosen is
Séer verr voorwaer, want sy all’ in’t ghemeyne
Uraghen niet na dyn settinghen ghewis.
Groot is, o Heer, dyn barmhertigheyt reyne:
Wil my dan nu, ghelyck du te doen pleegst,
Uermaken, end my niet laten verkleynen.
Myn veruolghers end vyanden die syn
In groot ghetal, doch ick ben niet gheweken
Eenigherwys vanden tuyghnissen dyn.
Wanneer ick sie die daer syn afgheweeken
Uan dynen woord’, end dat verachten stout,
So dunckt my van drucke dat hert te breken.
Sie aen, Heer, dat ick lief heb sterck end styf
Dyn gheboden, so wil na dyn ghenade
My verquicken end behouden te lyf,
Uan den beginn’ aen is dyn woord gherade,
De waerheyt oock alle gherichten dynr
Gherechtigheyt syn eewigh vol van rade.