K. Phe.
Seer wonderbaer syn de tuyghnissen dyn,
End vol aller hooghe verborghentheden:
Daerom myn siel heefts’ onderhouden fyn.
Ia de anuangk end ingangk dyner reden
Uerlicht seer schoon den slechten huer verstand,
End stelt huere consciency te vreden.
Ick heb den mond opghedaen end versucht,
Ouermits dyner gheboden begherten,
Om die eewlick t’onderhouden met rucht.
Aensie my end my gunstlick wil beherten,
Ghelyckerwyss du altydt te doen pleegst
Den, die dynen naem lief hebben van herten.
Myne ganghen door dynen Gheest beleyd,
Na den eysche dyns woords, dat ick niet valle
Tot valsche leere’ of eenighe boosheyt.
Uerloss my van allerley ongheualle,
End van menschen veronghelickingh groot,
Op dat ick houde dyn gheboden alle.
Dyns aengesichts klaerheyt laet schynen vry
Ouer dyn knecht end wil my onderwysen,
Welck daer t’verstand dyner settinghen sy.
Waterbeken wt myn ooghen afrysen,
Door droefnissen om der wille doer, die
Niet houden dyn wet, mer die se misprysen.