I. Teth.
O Heere, du heefst goedheyt aen dynen knecht
Bewesen fyn, na dynen woord’ wt minnen,
Daerop hy vast syn hop’ had aenghelegt.
Gheef my verstand alles recht te versinnen,
End wetenschap eens rechten onderscheyds:
Want ick vertrauw dyn gheboden met sinnen.
Eere ick schoon wardt versocht met teghenheyt,
So dwaeld’ ick seer ouer de mate sondigh,
Mer ick houde nu dyn woordt met bescheydt.
Ghewislick du bist van aerde goedgrondigh
End mildt, om dyn goeden te deelen wt:
Wil my dan dynr settinghen maken kondigh,
D’ hoouerdighen erdichten teghen my.
Uele lueghens, mer ick na aerd der vromen
Dyn gheboden wil onderhouden vry.
Alle verstandt is van huer hert benomen,
Welck vetdick is, mer ick on onderlaet
Heb mynen lust in dyner wet ghenomen,
Het is my goed end nut gheweest voorwaer,
Dat ick door druck vernedert ben ghewesen,
Om te leernen dyne tuyghnissen waer.
De wet dyns monds is by my meer ghepresen,
End wichtigher, dan goudt of siluer fyn,
Dan sommen groot wten besten verlesen.