S. Zade.
O Heer, du bist bouen maten gherecht
In dynen doen, end allen dynen wesen:
Dyn gherichten syn oock allesins recht.
Du heefst door dyns woords ghebod onderwesen
T’onderhouden de ghetuyghnissen dyn,
Die gaer gherecht end trauwe syn ghepresen.
Ick ben verdort schier end te niet ghegaen
Uan yuer groot, ouer myne vyanden,
Om dat sy dynr woorden vergheten han.
Dyn woord is gants louter in allen stande,
Tot welcken dyns knechts hert’ aensteken is
Met rechten end vyerigher liefden brande.
Hoe klein ick sy van ghestell’ end veracht,
So kan ick doch gheenderwyse vergheten
Dynr gheboden, by my seer groot gheacht.
Dit is ghewis ende niet ongheweten,
Dat dyn rechten eewlick bestandigh syn,
End dat dyn wet waer end vast is gheheeten.
Gants beangst end bedruckt aen alle syd
Bin ick, nochtans in al myn sware lyden
Dyn gheboden hebben my steits verblydt.
Dynr tuygnissen rechtheyt, werdt te belyden,
Is doch eewigh, leerse my gunstelick,
Op dat ick daer magh leuen t’allen tyden,