Qui confidunt in Domino, Dat de stadt Ierusalem niet so bewaert is mit berghen, als Godgheloouighe door de by standigheydt Gods. So wie hier haer betrouwen gaer, Op God den Heere legghen: Die blijuen gantz onwanckelbaer, End laten haer niet beweghen; Haer ghelooue is vast op God ghepast, Op wien zy alwegh mercken, Daerom voorwaer so blijuen sy eenpaer Uast, als des Syons berghe.
Ghelijck die stadt Ierusalem, Om ringhet is mit berghen, Daer door de viandt wordt ghetemt, Dat hy se niet verderue: So omringt God in aller noodt, De zyne, end wilt se ankleuen, End haer by staen van nu voort aen, Tot in dat eewigh leuen.
De ongherechtighe sullen ouer de gerechtighe gheen ghedurighe heerschappie hebben. God is gherecht ende alwegh goedt, Hy sal oock niet toelaten, Dat de godloose hebben den voet, Ouer zijn huysghenooten, Op dat de knecht die daer is recht, In sonden niet en valle, Goedt onderstandt mit syner handt, Doet God den vromen alle.
O Heer doet wel den vromen al, Die recht in’t ghelooue leuen: Maer die daer leuen na haer gheual. End haer tot boosheyt gheuen, Die sal de Heer mit groot oneer, Uerwerpen mit de quaden, Maer eewelick wel sal Israel, S’Heeren vrede hebben. Amen.
Cookies on Poetry Cove