26 Psalmen

Quare fremuerunt gentes.

Quare fremuerunt gentes. Het rijck Christi is een rijcke des cruycen ende geestlick, dat de werldt veruolght. Waerom is t’volck oproerigh eenpaer, ouer dinckende ijdel dinghen. De Princen en Koninghen alle gaer, Ouer een haren raedtslagh bringhen, Om te strijden teghen s’Heeren handt, End Christum dien hy heeft ghesand, Om aller menschen hulpe.

De godlooze willen vande kinderen Gods niet vermaent zijn Sy willen wezen onghestraft, En blyuen in boosheyt steken: Dies spreken zy niet wel bedacht, Laet ons haer banden breken, Laet ons verwerpen haer leering al: End leuen na ons herten gheual, End gheenszins daer af wijcken.

Hier is grooten troost voor die gemeinte Christi die in de wereldt verdruct is Maer God die in de Hemelen woont, Die sal ze noch belachen, Bespotten oock haren boosen gront. End haren anslach beschachen, Hy zal ze mit gramschap spreken aen, En straffen wat zy hebben begaen. Toornigh zal hy ze benauwen.

Het rijcke Christi is van God veruast, ende kan mit gheen menschelicke kracht of raed schade lijden. Ick hebbe tot eenen Koningk ghestelt, Ouer Sion, dat is mijn kercke. Christum, daer de Schriftuer af melt, Die ghy nochtans verwerpet: Ouer al hy recht verkondighen sal, Mynen sin, ende welgheuallen al, En mynen wille leeren.

Christus is, de werde sone, daerdoer de geloouighe den Uader versoent worden. Hy sprack tot my du bist mijn Soon, Ick heb dy huyden gheboren, En voort ghebracht mijns herten kroon. De volcken moestu vergaren: De Heydenen ick dy schencken sal, Tot eender eruen in groot ghetal. Die sulstu al regieren.

Du sult se mit dynen woorde voen, Haers vleesch lusten verderuen, End mynen naem haer prijsen doen, In alle hoecken der aerden: Du sult de wedespannighe straf, Breken mit eenen ijseren staf, En brijselen gaer als scheruen.

Hierom ghy Koninghen daer op merckt, En ghy Richters laet v leeren. End in desen Koningk v versterckt, Zijn woordt houdende in eeren: Op dat ghy hem leert vreesen wel, Oock hem vertrouwt en niemandt el, Dat is God recht wel dienen.

Saligh zijn se die in Christo betrouwen. Kust doch den Sone vriendelick, Dat hy hem niet vergramme. Dat ghy van den wegh niet eeuwelick, Uergaet, ontfangt zijn straffe, Als zynen toornn als vuer op gaet, Wel hem die alleen op hem staet, Mit vast hoop end betroouwen.