Benedic anima mea Domino. Dauid Wil God wt der herten dancken voor de weldaden die hy hier ordenlick verhaelt. Mijn ziele looft den Heere dijn, En voeght dy oock te zamen, Dat inwendigh des herten mijn, En looft zijn heylighen name. Mijn ziel vergheet die weldaedt niet, Die dy door den Heer is gheschiet, In dijns boosheydts vergheuen: Want hy gheneest all dyne kranckheydt, End kroont dy mit bermherticheydt, Urijdt van die doodt dijn leuen.
Een schoon beschrijuing, der bermhertigheyt Gods. tot de gene die hem waerachtelick vreesen. Dijn herte veruult hy mit goedt, Ende sal dy oock vernieuwen, Dijn ioeght, wie hy des Arents doet, Als dyne zonden dy rouwen, So doet de Heer bermhertigheyt, Recht oordeel en gherechtigheit, Allen die onrecht lijden, want hy sijn weghen heeft doen verstaen, Den volcke door Mosen, en kondt ghedaen, Dat men t’quaedt zoude mijden.
Ons God ons’Heer bermhertigh is, Genadigh ende langkmoedigh: hy straft oock niet na zijn ghericht, Maer hy is so sachtmoedigh, Dat hy niet altijdt schelden wilt, Maer zynen grooten tornn stilt, End oock met ons niet handelt, Na onse sonde end booze daed, Die hy ons niet vergolden haed, Doen wy se hebben bewandelt.
De bermherticheyt Gods is groot ende gestadich. So hoogh den hemel is ghestelt, En vast blijft ouer de aerde, Alzo die goetheyt Gods haer halt, Tot die zijn vreese anueerden: So verr’de morghen van auendt staet, Werpt GOD van ons, ons’sonden quaedt, Laet de boosheydt niet regneeren: Als een goedt vader ouer zijn kindt, Ontfermt hem God end bemindt, Den ghenen die hem vreezen.
Het ongedurich leuen des menschen is gheleken by een blomme, ende de bermhertigheit gods is eewich Want hy weet hoe wy zijn gemaeckt, Wt stof, ende is ghedachtigh, Dat de mensch als hoy is ghemaeckt, Eenen kleynen tijdt wat machtigh: Hy bloeyt hier in des wereldts pleyn, Ghelijck die blommen alle ghemeyn, Op t’velt in korte stonden: Want als de wint daer ouer gaet, So kent men dan niet meer haer stadt, En wort niet meer gheuonden.
Maer des Heeren bermhertigheydt, Sal eewelicken dueren: ouer kints kint zijn gherechtigheyt, Die God rechtsinnigh dienen, End houden zijn bont sonder spot, Ghedincken oock op zijn ghebodt, Op dat zij’t wel beleuen. Want Gods stoel in den hemel staet, Zijn Heerschappy ouer al gaet, Zijn rijck wilt hy ons gheuen
Alle creaturen moeten den Heer prijsen. Nu looft den Heer ghy Enghelen al, Die krachtigh zijt van sterckten, Die daer wel wtricht ouer al, Zijn ghebodt in dyne wercken, Looft God alle zijn heerschaer goedt, Die al zijn wel behaghen doet, en prijset zynen name: In allen hoecken des heerschaps zijn, Louen den Heer zijn dienaers fijn, Doet oock so mijn siel, Amen.
Cookies on Poetry Cove