Domine quid multiplicati.
Het prikel der gheloouigen wert hier vertoocht Ach Here hoe syn der men-schen veel.
Die haer teghen my setten.
Sy spreken hem God niet helpen wylt:
Maer ick bin vro van herten,
Troost teghen t’perikel mit de moghentheyt ende bermherticheyt Gods. Want du O Heer bist mynen schilt,
Die my tot eeren setten wilt
End myn hooft oock oprichten
Anroepinghe in’t pirikel is nootsakelick. Myn stemm tot den Heer roepen sal.
Uan den berch zal hy my verhooren.
De Godsalighe syn altyt gherust doer de by standicheyt Gods.
Ick sliep, end ontwaecte sonder misual,
Si moghen my all niet stooren:
Ia hondert dusendt mannen stout,
Ghemerckt dat my God selue erhout,
Moghen my gheensins schaden.
Staet op O Heer en helpet my,
Want du hebst myn vianden,
Op ’t kinnebacken gheslaghen vry,
De Godloose bracht tot schanden,
Haer tanden brekende mit ghewalt,
De salicheyt van God alleene. De salicheyt Heer haer by dy halt.
Dynen segen is ouer de dyne.