Ad Dominum cum tribularer
I. V.
De godsalige in teghenspoet tot God roepende werden verhoort. Wanneer ick was in teghenspoet
So riep ick God aen met der spoet
End hy heeft my mit blyden schyne,
Uerhoort so hy eenpaerlick doet,
De syne in druck end pyne.
Het perikel ende venyn der valscher tonghen. Ach Heere God my siel beurydt,
Uan boosen lippen t’alder tydt,
Die niet dan loghenen vertellen,
Ende haren naesten onghemydt,
Tweetonghich eewelick quellen.
Wat kan de valsche tonghe doen,
Anders dan twist end tweedracht broen,
Als een krachtichs mans scherpe pylen,
End gloyende kolen van houte groen,
So is sy tot allen wyllen.
Die van Mesech woenden int Noorde van den Iootschen lande, end die van Cedaer int suyde. Wee my dat ick als vremdelinck,
In Misech bin: d’welck is een dinck,
(Om t’volckx boosheyt) swaer om verdraghen
In Cedars tenten oock ballinck,
Bliue ick te mennighe daghen.
De godloose soecken twist De godsalighe vrede. Ick hebbe te lang ghewoent mit haer,
Die niet sochten dan twist eenpaer,
Als ick haer van vrede vermelde
Sy hebben niet gheuraecht daerna,
Maer teghen my haer sy stelden,