Skip to content
1557

25 Psalmen

Jan Utenhove

Dixit insipiens. Den dwaes die spreckt, daer is gheen God, In syn ghe-moet end leuen. Sy syn gheschent doer schand end spot Tot goet gheensins begheuen. De Heer sach op der menschen kint, Of yemandt God socht, end versint. De gheschonden natueren aller menschen. Sy syn all af gheuallen, Gans onnut, end vol erges moets, Gheiner van haer wercket wat goets, Niet een oock onder al-len.

De wercken der godlooser Ghy boose daders all ghemeyn, Wen wilstu dy bekeeren? Die myn volck op eet’t tot op’t bein, Als doen die t’broodt verteeren, Sy roepen God den Heer niet aen, In grooter vreese sy alwech staen. Daer gaer niet is te vreesen. Maer God is in der vromer gheslacht, Welcker raedt de godloos veracht, D’welck t’synner scha sal wesen.

Straefue der godlooser. Want God verstroyt haer beynen al, Die de vromen belegghen, Want God versmaet se, ende sal, Haer straffen, wat sy segghen, Wie sal verlossen Israel, Wt Sion, van syn groot ghequel? God beschermt de syne. Als God sal weder bringhen, Syn volck wt der gheuangnis swaer, hem Iacob sal veruruchden gaer, End Israel ontspringhen.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
25 Psalmen · Jan Utenhove · Poetry Cove