Refereyn op de Vraghe. NA dat den mensch Godts Beelt door de Sond'had verlooren Was wegh syn lust en rust om te doen eenich goet, Maer door Godts genaed' groot, die hem doen quam te vooren Als Godt sprac 'tVrouwen-zaet sal 'tSerpent 'thooft doorbooren Aenquam hem door Godts gheest weder een goeden moet, Want den gheest die herschiep zijn hert op staenden voet, So dat Adam doen was ras tot het goet gheneghen, Volbracht syn Ampt, voelden oock den rust soet, Als hy na Godes Woort richten al zyne weghen, Een gherust ghemoet is voorwaer den hooghsten zeghen Die Godt door zynen Geest op Aerden den Mensch schenckt, Een kint Godts sulcks gheniet, niemant can't spreecken teghen, Die Christi eyghen zyn haer rust wordt niet ghekrenckt, Dit is den rust en lust het welck den Mensch toebrenckt Als comt zijn leste uur hy voor de doot niet beeft, Dees reden is dan vast yeder het wel bedenckt 'T ghemoet dat door Gods Geest rust heeft, in meeste lust leeft.
Salomon den Coninck betuycht, dat dit is waerheyt, Hy seght een goet ghemoet den mensch steedts hout in vreucht Het brenght welleven by, t verdrijft alle ghevaerheyt, Hier om die wel hier nae comen voor Godt in claerheyt Moet trachten nae de deucht, die t'hert alleen verheucht, Want sonder deucht niemant verquicken can syn jeucht Oft oprecht roepen sal Abba, ô lieven Vader, Dus soo langh als ghy leeft doet wat ghy cont of meucht Alleen tot Godes eer hy is u lust versader Syn Gheest sal u syn by, en blyven u berader, Ghy sult oock nimmermeer comen in het verderven Maer sult met rust en lust drincken uyt s'levens Ader, Jae sult met rust en lust willen voor Godts eer sterven Want ghy weet dat ghy sult het Hemelrijck be-erven, Godts Enghel u bewaert om u hy altijdt sweeft Dies zijt ghy niet bevreest al soudmen u doorkerven, T'ghemoet dat door Godts Geest rust heeft, in meeste lust leeft.
Met een gherust ghemoet gingen de Mart'laers treden, Blymoedich nae het vier, loofden haer Schepper groot Om dat sy waren weert te lijden als syn leden, Haer ruste was in Godt deden met lust gebeden Dit doet t'gherust ghemoet t' beswijckt niet inden doodt Dus al moet een Kindt Godts, hier lijden veel aenstoot, Van Satan, Werelt, Vleesch, hy kan het overwinnen En dat door Godts ghenaed' want hy is in t' bloet root, Christi ghewasschen reyn die hem oock cocht uyt minnen, Wy Christi eyghen syn by Christi syn ons zinnen Want Christi comt ons toe met syn verdiensten al, Door Christi wy alleen comen ten Hemel binnen, Die Christi niet en heeft, die leeft in truerendal En die Christi niet soeckt die naeckt d'eeuwighen val, Die Christi niet bemint hy rust noch lust en heeft, Die Christi draecht in t'hert die roep met bly gheschal, T'ghemoet dat door Godts Geest rust heeft, in meeste lust leeft.
Prince.
Prins Godt ons Heer vol eer, vol goetheyt goedertieren, Ons rust en lust alleen uyt Levender Ionst bestaet Sonder u niemant niet can richten syn manieren, Door u zullen wy noch den Eeuw'ghen Sabboth vieren, Ghy onsen trooster zijt ons eenich toeverlaet Ons wijsheyt ons toevlucht, ons vorst, ons helt, ons raet, Ons beschermer ghy zijt, en sult het eeuwich blyven Wt rechter Liefden wy u volghen tot ons baet, Van al t'goet dat wy doen, wy u de eer toe schrijven, Wilt doch door uwen Gheest den boosen lust verdryven, Die in veelen noch woont, u Kercke oock behoudt Van valsche Herders boos die in het quaet verstijven, Gheeft dat ons hert altijt met vlijt haer leeringh schout Want Heere op dijn Woort ons hert alleen vertrout, Beschut u volck en Lant dat u Erfdeel niet sneeft, Ick staeck myn reden nu en segh tot jonck en oudt T'ghemoet dat door Godts Geest rust heeft, in meeste lust leeft.
In lyden verduldich. H.W.Muysenbloet.
Cookies on Poetry Cove