Liedeken, Op de Wyse: Van Den 91. Psalm. HEt Landt van Griecken seer vermaert Cost d'Oorlogh houden teghen, Van Xerxes macht gheensints verdaert Als kloecke Helden pleghen, Maer doen tydt wisten al te saem De een Stadt teghen d'ander, Seer lichtelijck en seer bequaem Verwan haer Alexander.
Wanneer een Prins zyn Kind'ren al Veel Pylen t'saem ghebonden, Die t'saem te breecken haer beval, D'welck zy niet doen en conden, Daer naer gaf hys' haer een voor een, Blyf t'saem, en wilt ghedencken Ghelijck ghy dees licht breeckt ontween, So soumen u oock krencken.
Sartorius stelt een quaedt Peert, En ginck een Man ghebieden Sterck-man treckt teffens uyt den steert, D'welck niet en cost gheschieden, Daer naer nam hy een Ionghen teer Die tronck allencken haeren Blyft ghy niet t'saem ('t is u een Leer) Soo sout ghy oock noch varen,
'Tgheen ick hier vooren heb ghezecht, Dat het op onse Landen, Den Vree tot Vtrecht opgherecht, Laet die blyven in banden Eendracht maeckt macht tot aller tydt, Dus wilt die zeer beminnen, Ghy vvort daer door gheheel bevrydt, V Landt is niet om winnen.
Prince.
Princesse schoon Hollandtsche Maeght Met al u naerghebueren, Ghy hebt soo menigh Vorst behaeght, Hout vvacht tot aller uren, Waeckt als de Craen met achterdacht, Ghy sult altydt beclyven, So ghy vast blijft in goed Eendracht Ghy sult in voorspoet blyven. Liefde maeckt Eendracht.
Wie weet der Creken eynd.
Adriaen vander Creke.
Cookies on Poetry Cove