Op de Stemme: O schoonste Personage. LOf Redens-voetster jonstigh Minerva vvys, Goddinne die t konst vieren, Syt toe gheneyght, als konstigh, Helpt nu den staet 't Levender als vercieren Met blyde groet // haer nu ontmoet Ghy Muses in't ontfanghen Siet u Goddinne // verrijckt deur haer u Minne En verlanghen.
Sy daelt en treedt nu heden Int Amstels weeldigh Hof daer reden groeyde Met sulcke waerdigheden Bekracht de Feest, om dats' in Liefde bloeyde, Levender-Vrou // die u ghetrou Blyft, komt u nu omstralen, Loflijck vervullen // als zy met zanghe sullen Neder dalen.
U Prins Helicons moedigh Sit neven haer met Lauwerier om-steecken Tot u beroeping' goedigh Geneyght, om sien wat voorder mocht gebreecken, 'T is nu na lust // u hope rust Siet u groot-maeckster nad'ren, Levender eeret // haer comst die u begheeret Te vergad'ren.
Sy treden tot Minerva.
Mercuri. Welcom Vrou Dochter van des Hemels Koning groot. Clio. Welcom te samen, want u comste was van noot. Welcom vereende twee, wiens lust en liefde paeren. Levender. Welcom vercierster van dit loffelijck vergaren, Goddinne noodigh hier verscheenen op dees dach, De uur is ghepasseert dat niemant meerder mach Sijn wercken brenghen in als d'Kaerte heeft ghebooden. Minerva. Eer dat ghy voorder treedt, soo sal't dan zijn van nooden Datmen d'aenschouwers eerst voor-lesen sal u Kaert Om weten wat ghy eyscht. Apollo. Dat is eerst noodigh daer 't Meest aen gheleghen is, en doet d'aenhoorders mercken Bevordert dan dat elck volght nae looting de wercken, Laet dit Mercuri doen, de Kaert te lesen voort. Minerva. Mercurius begint. 't Levender. Hout daer-dan Minerva. Gheeft ghehoor. So ghy reen-lievend zijt, bewijst sulcks hier gheneghen Tot dees Levender, en hout Momus van de weghen Daermen dus leerlijck sticht, en vreughdigh, 't nut aenbiet, So is ons sin dat sulcks nu daed'lijck hier gheschiet.
Mercurius leest hier de Kaert vande Vraghe. Minerva. 'T is wel gaet ghy nu voort, Regeerders van dees Maeght, Als Dooghden van haer eer, waer van ghy name draeght, Siet wel op alles toe, dat u gheen quade letten, Wie een'ghe onrust weckt, wilt daed'lijck buyten setten, Bekrachtight nu in als u orden, want 't is tydt V eer te grooten, die met dees doent, om eer strijdt, En hebt uyt enckel Liefd' de Bloemen hier ontboden V Prysen opghestelt, soo wilt van u uytrooden De schenders van de Konst, de haeters hier versmaen, Vermits dit werck elck sticht, soo laet het onbelaen Voort varen nae den eysch, loflijck ist ('kseg) gheheeten Een licht voortijdts gheweest, waer van de oude weten Te spreecken, zijnde onder 'tRoomsch duyster ghebiet, Doen is deur redens mondt veel waerd en nut gheschiet, Reden-rijck d'eelste parl in eyghenschap der tyden, Die laes nu om 't misbruyck moet veel verachting lyden, Dus ist eens noodigh dees scherpsinnighe Vooghdes Weder te heven in haer Eer als een Princes Van rype sinnen, die uyt jonst haer Liefde moeyen, So sal Rethorica veracht recht weder bloeyen, En gh'nieten rust en lust by nae heel afgheslaeft. Apollo. De gaven u vereert, soo gantsch niet t'onder-graeft, Toont ghy weetgier'gers zijt, doch eerst sult ghy u wachten Van quade wercken, en nae't goede leven trachten Sulcks leert u Reden rijck, wiens naemen ghy verplet Deur onghebonden staet, als spotters van haer Wet, En starcke ordeningh daer 't quade wert verboden, Hier op deur reden lust zijn Feesten dus van nooden Te roepen, om dat ghy voor staen meught 't gheen behoort. 't Levender. Ghy Musen-Vader, weet dat my u troost-rijck woort Int midts der harten weckt tot alle soete zeden Der vrye Rijm-konst, om de lust soms te besteden, Verliefd in Liefde van de Ed'le Rymery. Caliope. Gh'lijck beeltswijs tot u treckt, lust tot Poetery, Comt u Caliope verselschappen (met desen) Die u uyt 't Helden-Boeck doet veel matery lesen, Om wel tooneelen na u treffelijck ghedicht.
Clio. Wat ons vermoghen is doen wy u als bericht. Minerva. So welcom als ghy zijt nu Kamer-Broeders samen Tuyght dit bereyt Toneel, tot welck veel lievers quamen, Hoorend' een blydt gheluyt, vervullend' door 'tgherucht, Ghy zijt hier by 'tghewenscht, toont ons dan Liefdens vrucht, Soo welcom als ghy zijt hier op den dacht van heden Is daerom dat gheen redens lof gantsch wert vertreden Is daerom: dat de waerdy diemen oyt besagh, In redens Vooghden weer te rechten blijcken magh, Is daerom dat de haeters sonder rechte jonste Werden ghestuyt, en dat de wijse Reden-konste De excelente Maeght mach na veel tyden oudt In't hart van veelen nu werden als opgheboudt, Veronschult van veel smaets, 'tgheen streckt tot haer vercleynen. Apollo. En sullen nummermeer dees eelste Nimph ontreynen, Die 'tgantsche Helicon haer jonste hebt by u, Selfs d'Hemelsche Goddin hier om vreest noch zyt schu, Hier is d'uytvoerster van u dagh, om u te stichten, Gh'lijck u Apollo sal verlichtende belichten, Dat dan 'tbeginnen voort verschijnen sal hier voor. 'tLevender. De vrienden zijn gheloodt, en volghen na 'tbehoor. Minerva. Wy stellen ons ter zy, om wel op all's te letten, Gheliefde hier vergaert, wilt u t'saem neder setten, Aenhoort, siet, merckt, neemt acht wat reden nu ontsluyt. 'tLevender. Men sal dry Prysen voort d'best doende deelen uyt Van beste uytspraeck, zang, en 'tspeelen wilt op achten, Want sulcks kan best gheschien, zijnde vars in ghedachten. Minerva. Die een ghewichte saeck om d'Eer alleen aenvaert, Betoont deur zyne lust zijn rechte liefdens aert, En wel te vooren let op alle stucken bondigh, Begint en uytvoert recht ter lof want 'twerck is grondigh Op een vast fondament begonnen, ziet noch by Tot d'Eer uytbreyding hier den Amstel en het Y Verscheenen elck ter zy, die al dees lof omvanghen. Mercurius. Goddinne wijs, ick acht d'aenschouwers met verlanghen
Wachten na d'antwoort van dees Kaert om hooren aen, Ghelieft u hier om hoogh ter zyden wat te gaen, En jonnen dit Tooneel de Minnaers nu ten daghe, Die't sal ten besten zijn tot antwoorden der Vraghe, Dat d'eerste Looting nu op trede en begint, Vrylijck uyt'sLevens jonst, die recht de vvaerheydt mint.
Bemint de Waerheyt. J.S. Kolm.
Cookies on Poetry Cove