Na de Stemme: 'T ghelas van myner Ieught. 1. LAngh blyft ons Vaderlandt In Rust en Vrede, Door Godts seer stercke handt, En verleent mede Ons een Prins seer vermaert, van Orangien, Die altydts opte vvacht, En naer de vvelvaert tracht, Teghens Spangien.
2. Want Vrede is den bandt Van vastigheden, Onvrede maeckt tot schandt Landt ende Steden, Hoewel hebben gheacht veel boose Menschen, Om ons te samen al Te brenghen totten val Naer haer boos wenschen.
3. Nassauwens-Haen die leeft Door Godts ghenaden, Die sich rontsom ons gheeft Vroegh ende spade, Met Godt gaet hy te raedt in zyne saecken, Soo dat den vyandt boos Naer zyn voornemen loos Niet can gheraecken.
IV. d'Heeren Staten oprecht Onse Lants-Vaders, En thoonen haer niet slecht, Maer zyn vergaders Van 's Landts middelen goedt, om te betaelen Den seer kloecken Soldaet Die voor 'sLandts vrydom staet Om Eer te haelen.
Prince.
O Prince Godt Eerbaer, Wilt doch vermeeren Den Vrede voor en naer Tot uwer Eeren, Wt rechter Liefden soet, laet altydts bloeyen, Op dat u Heyligh Woordt Werdt gheleert met accoordt, En lieff'lijck groeyen.
't Gheloof aengrijpt. Iongskens.
Cookies on Poetry Cove