Knie-werck, Op de Vraghe: Wat vvysheydt meest tot Lof de Reen-Vrou baren kan? DE Reden-rijcke Vrou kan sulck een wijsheydt baren In den Mensche, dat hy hier door zijn selfs kent wel, En door dees kennis kan hy dan met re'en verklaren Wat recht of onrecht is, of hoe met goedt op-stel Den Mensch hem voeghen moet, tot nut, en stichtingh snel Van zynen even Mensch, ja hier door wort ghepresen, Met Lof, der Redens-Vrou, en al spottery fel Wort door't kennen sich selfs verworpen en verknesen, O Reen-Vrou, dees wijsheyt baert ghy reyn uytghelesen, Dat dijn Minnaers niemant scheel-oogigh aen en zien Door gonst of eyghen-baet, maer met kennis by desen Gheven elck Konst-oeff'naer loon nae 't werck om verblyen, Sijn hert 'twelck lust verweckt om reden niet t'ontvlyen, Maer om tot meerder Lof en Eere te gheraecken Wt het self kennen recht zietmen veel nuts gheschien Op 's Werelts ronden Cloot, het selfs kennen can maecken Datmen het recht, recht uyt spreeckt, en onrecht gaet laecken, Sich selfs kennen dat baert in ons hert en ghemoet Een rechte wetenschap, dat wy nacht en dagh waecken, Hoe wy met stichtingh net, en rechte leeringh goet Het veel-hoofdigh Dier, hier tot zeebarigheyt vroet Bringhen moghen, hierom ziet hoe 'tLavender vreughdigh Oeffent haer nacht en dagh, om t'werven kennis soet, Om leeren nut met vreught in Liefd' ghetrouwe deughdigh.
In Liefd' ghetrou Omhelst de Deught.
Cookies on Poetry Cove