Liedeken, Op de Stemme: ô Rethorica Bloemken puere. LAet Lof stemmen op zijn gheheven Vreughdigh tot Godt met herten bly, Die zo lang van ons heeft ghedreven De wreede Spaensche Heerschappy, Door den Nassouschen Heldt kloeckmoedigh Die vecht op dat ons Vaderlandt In Vrede lang blyve voorspoedigh Ghehecht om Eendrachts vasten bandt.
Wie zou sulcks niet hert-grondigh wenschen Ons Vaderlandt 'twelck is vermaerdt, Voor een Herbergh der vreemde Menschen Die soecken haer zielen welvaert, Die uyt een yver zijn ontspronghen Om te leven gherust en stil In zijn consciency onbedwonghen, Alsoo hy Godt behaghen wil.
Of den Paus dreygd', of Spaengiaerts woelen Met veel duysenden in't ghetal, Des Heeren hulp wy steets ghevoelen, Die voor ons is een stercke Wal Daer door dat zy al moeten swichten, Hoewel dat zy't hadden ghepast, Des wy in spyt van haer aenrichten By de Vryheyt noch blyven vast.
Onder 't ronde beloop der Sonnen En kan gheen Landt wesen bespoort, Daer men claerder zou hooren konnen 's Heeren Salighmakende Woort, Tot voetsel van veel duysent Zielen, Lievers van't Vaderlant ghetrou, Die't al tot des Spangiaerts vernielen Willen by-setten met Nassou.
Prince.
D'oppersten Prins aller Princieren (Die ons bewaert uyt 's Levens Jonst) Wil gheluckigh laten regieren In ons lieve Vaderlants wonst, Ons Overheyt tot vreughts verstyven Vervult met Goddelick beleyt, Op dat wy langhe moghen blyven In Eendracht vast, en Segh vvaerheyt. Segh vvaerheydt.
Cookies on Poetry Cove