Refereyn op de Vraghe DEn Mensch hier op der Aerdt is ghemeenlick gheneghen Tot vercryging zijns lust, in als wat hy begint, Want so hem sulckx niet volght, so comt hem onlust teghen, Oock nimmermeer soo wert by hem dan rust vercreghen, Hoewel de rust in het ghemoet maeckt den Mensch wel ghesint, Waer door dat veel onheyl van hem dan wert verdreven, Maer menich hier op Aerd' niet lichtelick en vindt De rust, doordien hy hem tot onrust gaet begheven, En dat door eyghenbaet, die hem vast gaet aencleven, Lust van begheerlickheyt wert in hem niet gheblust, Daerom 't Lavender dan vraeght met const waert verheven: Waer door geniet de mensch zijn meeste rust en lust? Ist door't veel Aertsche goedt, 'twelck men omhelst en kust, Daer elck met yver groot hem selven toe gaet keeren, Aldermeest men gheniet, int herte lust oock rust Door een vernoeght ghemoet, 'twelck siet op Gods begeeren.
Want door't ghemoet vernoeght, gaetmen 'tvertrouwen stellen, Wat dat ons overcomt, op Godts voorsienigheyt, Men vreest gheen Aertsche pijn, noch oock angsten der Hellen, Hoewel dat Satan boos den Mensch dickwils comt quellen, Op dat hy alsoo mocht door wanhoop zijn scheyt, Oock krijghtmen daer door lust om alles te verdraghen, 'T gheeft oock rust in't ghemoet, nerghens men tegen seydt, Met uytwendigh ghebaer doet het den Mensch niet claghen, Hy climt in't hooghste niet om Godt aldaer te vraghen Waerom doet ghy my dit, en oock een ander niet, Maer jaeght de vrede naer, sonder eenigh vertraghen, Hy spreeckt: O Heer u wil aen my in als gheschiet, Soo dat lust tot hem comt, en onrust van hem vliet, Want hy door d'Heyl'ghen Geest hem in als recht laet leeren, Den mensch krijght meeste lust, dat oock de rust aenbiet Door een vernoeght ghemoet, 'twelck siet op Gods begeeren.
Siet alsulck een ghemoedt treckt aen het rechte wapen Van een betrouwen vast, dat alles hoogh en wijdt Ghedyt, tot saligheyt, mijdt het onachtsaem slapen, Alles wat hem gheschiet, daer gaet hy lust in rapen, Neemt het van Godes handt, die alle druck afsnijdt, Want Godt spreeckt: Ick ben die u ghemaeckt heeft met vlyt, Daerom en vreest u niet, ick sal u wel bewaren Soo ghy door 't Water gaet, stroomen tot gheender tydt, Sullen u met ghewelt tot u verdriet beswaeren, Het vier sal oock zijn kracht aen u niet openbaeren, Want ick ben u Heylant, de Heer Israels Godt, Mijn Volck sal ick uyt Oost, Zuyd, West, en Noord vergaeren, Dus krijghtmen lust en rust, door hoop van 'thooghste Lot, Maer onrust en onlust sal haestlick comen tot De gheen die sulcks met vlyt altijt soecken t'ontbeeren 'T gheniet van lust en rust, krijghtmen recht sonder spot Door een vernoeght ghemoet, 'twelck siet op Gods begeeren.
Prince.
Prins dit brengt inden Mensch een lust en rust seer grootlick Als hy van 't Aertsche vleesch eens moet ontbonden zijn, Want hy Godt eyghen is, dus dunckt hem alsulcks nootlick Om tot het hooghste goedt so te gheraken blootlick, Oock daer met rust en lust te drincken Hemels Wijn, En oock met volle vreught t'aenschouwen Godts aenschijn, Dit ist dat hem het hert in alles doet vermaecken, Dies vrees benomen wert, gheheel voor 's Werelts pijn Hy neemt zijn Cruys op hem, en gaet hem selfs versaecken, Gods wil is zynen wil, en oock het rechte baecken Daer hy zijn oogh op slaet, met een hert wel bekent, Dus hy met lust hem schickt tot bidden ende waecken Met een hert wel ghemoet, volstandigh tot den endt, Gheen onlust noch onrust en comt by hem ontrent, Want hy soeckt t'alder tydt, Godt en zijn Woort te Eeren, Lust, rust, becomen wert, als Liefd' es 'tFondament Door een vernoeght ghemoet, 'twelck siet op Gods begeeren.
Liefd' es 't Fondament. Trou baert Vrientschap
Cookies on Poetry Cove