Liedeken, Op de Wys: De lustelycke Mey. 1. ALmachtigh, eenigh, eeuwigh Godt, Verand'rlick, noch vergancklick, Al-b'heerser Heere Zebaoth, Voor u moet zyn ontfancklick 't Heete ghebedt van d Eglentier, Dat zy ontfanckt door 't krachtigh vier Van Liefd' uyt u gebooren, U Godtheyt draeght te vooren.
2. Dat u al-beschickende kracht, 'T selfd' gheliefd' te verrijcken Met wijsheydt die welck eens versmacht Croon en Troon doet beswijcken Dat de Wet zy boven tgheweldt Die vroom is aen het roer gestelt En d'eersten Ingheseten In Landts dienst niet vergeten.
3. En is dat ghy dit Vaderlant Met ghenadighe ooghen, Die geen vaec quelt aen elckencant Aenzien wilt uyt den hooghen, Bewaren dat in't oudt gheloof Gheven't geen vyant tot een roof Noch valsch ghecierde Vrinden Die zich meer als dit minden.
4. Dat elck ziet op 't ghemeene best In 't ghebien en gh'hoorsaemen, Dat de Deught zy in elck ghevest En billicheyt doet raemen, Dat Manhaftigh zy het beliet, 't Welck in stoute Krijghshandel schiet, En tusschen Rock en Wapen Gheen twist zy om betrapen.
Prince.
Godt, Vader, Zoon, Heylighe Gheest Waerachtich In Liefd' bloeyend', Mijn beed ghezang ghedachtich weest, Hout ons in Eendracht gloeyend In Eendracht, ghelucks-fondament, Dat zy het cleyn doet wassen, Maer twee-dracht 't groot verrassen. In Liefd' bloeyend'.
Cookies on Poetry Cove