Olympiados D.I. vander Noot lib. V.
Vindende heur soo lustigh, en soo schoone, Soo vriendelijk, en soo fris van persoone, Soo eerlijk oock, en soo hoofsch sonder vlecken, Waer deur sy can elx herdt ter deughdt verwecken: Soo had' hem siet Cupido loosselijk,, vroedt Geborghen wel in heur ooghen gelijck,, soet, En schilderde medt syn schichten vol smerten Heur wesen schoon in t'diepste mijnder herten. En voirdts en heeft dit beeldt niet af gelaten Te dolen hier, en daer, deur al de straten Myns lichaems teer, deur aderkens, en pesen Tot dat hem heeft meester gemaeckt deur desen Ouer myn ieugdt, gants tseghen mynen wille. Gants t'segen my? hola! swygdt daer af stille, Ick begheerdt wel, en hebt lief daer beneuen, Want het is d'beeldt dat my nv in coemt gheuen Duisendt-derley eerlijke en goey gedachten Die ick veel meer dan al d'eerds goedt moet achten. Ick werd' geleydt deur t'suet', en t'God'lijck wesen Van myn schoon Lief in eenen hof na desen Soo schoon', soo reyn, soo lustigh t'allen stonden Datter gheen man soo cloeck en wordt geuonden Die des hoofs deught te rechte mocht vertellen, Oft syn gheluck volcomelijck vol-spellen: Soo veel-derley vogelkens als daer songhen, Soo veel-derley fonteintkens daer wt spronghen, Soo veel-derley sag-men daer galerijen, Soo veel-derley prieeltkens tallen syen, Soo veel-derley bloemkens sagh-men daer bloeyen, Soo veel-derley boomen sagh-men daer groeyen.
En la voiant tant belle & amiable, Courtoise & douce, honneste & desirable, Pleine d'honneur, & de perfection (Dont elle prend de tous l'affection) Amour subtil (cerchant son aduantage) S'estoit caché aux yeux de son visage, Et engrauoit finement le Pourtraict De sa beauté en mon coeur, de son traict. Lors ce Pourtraict, qui iamais ne se lasse D'errer en moy, de vene en vene passe, De nerf en nerf, si bien que maugré moy De moy s'est faict le Seigneur & le Roy. Malgré moy? non! ie l'ayme & le desire: C'est ce Pourtraict, qui viuement m'inspire Mille pensers, que changer ne vouldrois, Non pas vn seul, aux richesses des Rois.
Ie fus mené, par la beauté diuine, En vn iardin, net, sans nulle ruine. Tant beau, tant frais, tant noble & tant plaisant Qu'homme il n'y a (tant soit il bien disant) Qui la beauté pouroit au vif redire, Ni son bon heur de poinct en poinct décrire: Tant y auoit d'oiselets bien-chantants, Tant y auoit d'herbages florissans, Tant y auoit de belles galeries, Tant y auoit de prairies fleuries, Tant y auoit de fonteines par tout, Tant y auoit de beaux arbres debout,
Daer sagh' ick voirds comen med grooten state T'kindt Cupido, door een ghebloeyde strate, Hy sat verciert op eenen gulden waghen Waer in men sagh Diamanten gheslaghen, Rubynen oock, en Esmerauden lustigh, Seer kunstighlijck al om ghewrocht seer rustigh. Dees Godt schoot sterck syn schichten ouer al,, daer Deur-wondende erm' en ryck, groot en smal,, swaer. En strax veur hem traden med goey manieren Syn Dienaers goedt, en suete Camenieren, Dragende som Trophéen tot verfraeyen, Som vaetkens reyn, om t'volck soo te bespraeyen, Vol muscus nat, som water van Damaste, Rooswater som, soo voirdts als d'on-verraste.
Illec je vis en pompe magnifique Venir ce Dieu en maintien deifique, Estant monté sur vng char triumfant D'or fin, orné de maint beau Diamant, De maint Rubis, & Esmeraulde fine, Qui valent plus que l'or pur de la mine. Ce Dieu jettoit ses flesches tout par tout, En enfonsant son arc jusques au bout. Deuant le char, en tres belle ordonnance, Marchoient les siens en pleine esiouïssance, Les vns portoient Trophées dépouillez, Autres portoient de beaux vases mouillez D'eaue de musc, de Damas, & d'eau d'Ange. Autres portoient mainte autre chose estrange.
Cookies on Poetry Cove