Olympiados D.I. vander Noot lib. I.
De welcke my (na mijns herten verlanghen) Seer vriendelijck, en eerlijck heeft ont-vanghen En sandt my voirdt medt goet gheseldschap schoone (Logistica was d'een' frisch van persoone, Sofrosine was d'ander', med Sophie: De vierde was geheeten Thelemie) Op dat ick sou gaen suken mijn Meestersse Olimpia, en daer na de Princersse Thelosie, die heur volght med verblijden: Maer Kosmikam seindt sy na d'eeuwigh' lijden. Als wy dan soo gelijck waren ghescheyden Van de Princers ginghen sy my geleyden By Hedoné in wellustighe velden Die my om daer te blyuen genogh quelden: Maer als ick heur kende deur mijn leydts-vrouwen Soo gingh' ick heur en al heur voirdtstel schouwen: Van daer quam ick saen aen t'palleys gelijke Van den geldt Godt Plutus maghtich en rijke Daer ick in ghing, deur een poortael verheuen (d'welck d'achtste was) waer bouen stont gheschreuen Goedt sonder last, oft erbeyt swaer vercreghen Maer deur versterf, prijst men in alle weghen. Plutus beureest ghingh my smeeken en raden Dat ick altijdt sou staen t'sijnder ghenaden Maer ick en wou in sijn bedwanck niet leuen Dus tradt ick wt om my ter deught te gheuen Deur t'selfde gat daer ick deur in was comen, Dies volghden my sijn dochters t'mynder vromen, Waer af d'een was Chryséa roodt van monde, Argyrea was d'ander wit ten gronde.
Laquelle aussi me receut de bon coeur, En me faisant plaisir & grand' honneur, Et m'onuoioit apres, par compagnie, Ces Dames cy, Sofrosine, Sofie, Et Logistique aussi de grand renom: De l'autre estoit Thelemie le nom. Pour aller veoir Olympia la belle: Et puis encor Thelesie apres elle Laquelle aux bons donne joye & confort: Mais en suiuant Cosmice l'autre mort. Estant parti du lieu de la Princesse, Veoir men allay Hedone la Maistresse: Mais la voiant, & cognoissant tresbien, Ie m'arestay aussi peu là, que rien. De là je vins au palais large, & riche, De l'opulent Plutus, auare & chiche, Auquel i'entray par l'vn des huit portaux Ou cest escript je vis (exempt de maux.) Non par labeur, ny par soing, ny par peine, Mais par succez auoir la bourse pleine. Plutus pensoit bien me persuader, Qu'à le seruir me deuois arrester: Mais ne voulant en seruitude viure, Ie fortz de là, pour la vertu mieux suiure, Par ce portail par où i'entrois deuant, Et me suiuoient ses filles quant & quant: L'vne auoit nom Chrysée la dorée, Et l'autre estoit sa seur Dame Argirée.
Daer na gingh'-ick med lof-weerdigh vercloeken Eucliam ryck, in heur palleys versoeken: Die my ooc riedt dat ick by heur sou' leuen In heur schoon hof, d'welc seer' hoogh' stondt ver-heuen Op eenen bergh' lustigh (soot' scheen) veur d'ooghen, Maer die daer op climdt, moet al veel gedooghen. En als hy meyndt te syn seer hoogh gheseten, Is hy dic-maels seer wydt van syn ver-meten. Ick clom' daer op lustigh en cloeck van sinnen, Med arbeydt groot, en last quam ick daer binnen. Ic sach t'palleys seer costelijck, en ryke, Groote eere, en dienst sagh ick daer oock ghelijke, D'welc my in t'hert' aen-stack vierich verlanghen Om daer te syn' in hoog'heydt oock ontfanghen.
Puis i'allay veoir vne Dame hautaine, Qui nom auoit Euclia, la mondaine, Qui me chantoit bien heroiquement, Que me rendrois en son noble conuent. Sa court estoit dessus vne montaigne, Qui decouuroit à l'entour la campaigne, Belle pour veoir aux yeux des regardans, Mais difficile à tous y trauaillans. Tout courageux je monte le rocher, I'entre au palais, par peine & par danger, Ie vis le lieu fort somtueux & riche. Qui estoit plein de grand honneur, non chiche, Qui me faisoit auoir desir au coeur, De viure illec en triumphe & honeur.
Cookies on Poetry Cove