Olympiados D.I. vander Noot lib. IIII.
Maer siende dit mijn wyse ghesellinnen Spraken, O vriendt, menigh man compt hier binnen Om tot groot goedt oft hoogheydt te gheraken, Die daer haest wt gheschupt word', weerd om laken Deur een viul gat dat veur hem was verborghen Dies d'ermoed' hem, en de droefheyd' vol sorghen Mistroostigh, oudt, versellen en geleyden, Hier om wildt ghy in tijdts toch van hier scheyden Eer ghy oock koemt in sulken druck' en smerte En set op t'goedt dat eeuwigh duerdt v herte. Hier meynde ick siet dat ick sagh med ghedooghen Heur die ick meer acht' dan mijn eyghen ooghen, Dies ick-se nam deur liefde sot verblindt,, dwaes Veur vleesch en bloedt, oft veur mijn eyghen lijf,, laes. Maer ick werd' saen ghewaer' aen heur bedrijuen Dat sy gants was t'seghens de bloem' der wijuen: Want sy gevoedt was in dit hof veur-schreuen, Dies sy eerdts was, en gants ydel daer neuen, On-redelijck, valsch, ergh, en fier van moede, Onkinsch, on-vroom, tornigh als de ver-woede, Dies ick beschaemdt was, en benaut ten gronde. Als ick heur ergh on-ghetrou' hert verstonde. Ghy hebt geuolghdt (sprack toens tot my Sofye) Hier in den raedt van dese v Thelemie. Niet onsen raedt: want Godt heeft v de bloeme Der eerbaerheyt beloeft, die ick goedt noeme: Dochter der Deughdt, en Godts dienersse goedigh In eerbaerheydt, en in wijsheydt veur-spoedigh. Die ghy ô vriendt hier toch niet en suldt vinden, Dus scheydt van hier en suecktse op ander ynden.
Mais ce voiant mes trescheres compaignes Me dirent lors: Amy, en ces montaignes, Meint homme adroict entre pour auoir gloire Pour acquerir credit bruict ou victoire Qui bien soudain se voit tout rebouté Par vn pertuis qui luy estoit caché: Dont poureté, douleur, melancolie, Et desespoir luy tiennent compagnie. Garde toy bien doncques de t'y tenir, Mets en vn lieu plus seur le tien desir. Ie pensois voir en ce lieu celle Dame, Que j'ayme mieux que mes yeux ou mon ame Dont je la prins sans faire long sejour Pour femme alors par l'aueuglé Amour: Mais (las) bien tost je vis par son affaire Quelle estoit toute à ma Dame contraire: Car elle estoit nourrie en ce lieu vain Dont elle auoit le coeur par trop mondain, Et si estoit trop inhumaine & fiere, Lubrique, & faulse, & tres-promte à mal-dire: Dont tres-dolent j'estois & tres-confus, Quand j'aperceu en elle ces abus. Lors me disoit Dame Philosophie Tu as ce faict (suiuant ta Thelemie) Sans nostre aduis, Dieu t'a promis la fleur D'honnesteté, de nostre temps l'honneur, De Vertu fille, & du grand Dieu seruante, En bonnes meurs, & scauoir, excellente, Laquelle icy ne pourrons recouurer: Pour-ce sortons pour ailleurs la trouuer.
Den tyd' was hier, en d'uren waren komen Dat Iupiter wou' toonen t'mynder vromen Dat hy op-recht getrou is, en volmaeckt,, noch In al dat hy ons toe-seyt on-gelaeckt,, toch Soo heb' ick dan gesien de schoon' Iongh'vrouwe Waer af my had te veuren (op goey trouwe) Mercurius getoondt d'eyghen Idee Als hy van Godt de goey' bood'schap' my dee. Als ick heur sagh' soo schoon' en goedertiren, Soe gruette ick heur: En sy med' goey maniren Gruette my weer, med een oot-moedigh wesen Beleefdelijk, en eerlijk oock by desen. Te wijl dat ick bemerckte al-dus heur deughden En de schoonheydt heurs aensights suet, med vreughden,
Desia le temps estoit venu, & l'heure Que Iupiter, (qui seul tout bon demeure) Voulut montrer qu'il est iuste & parfaict En ce qu'il dict, qu'il asseure, & promect: Ainsi j'ay veu la Dame gracieuse, Dont le seul filz de Maia bien-heureuse M'auoit montré le Pourtraict ja predict Quant de Iupin le message il me fit. Quant je la vis si gracieuse & belle, La saluant luy fis honneur & elle D'vn maintien dous, comme faire sauoit, Et d'vn bon oeil, aussy me saluoit. Et ce pendant que j'admirois sa grace, Et la douceur de sa tresbelle face.
Cookies on Poetry Cove