Sinne-beeldt. Een Tafel versien van lecker spysen; Eenighe die in de schouwe toeback roocken.
Soo seer is den roock bemindt,
Die verdwynt met eenen windt.
WEl wat zyn dit doch voor Maeten,
Die dees' leckerny verlaeten,
Dees' goed' tafel laeten staen,
En een pypien vatten-aen?
Die versmaeden de Patrysen,
En noch ander' lecker spysen,
Hebben liever den toeback,
Die sy haelen uyt den sack?
Hebben liever gaen te smooren,
Ghelyck Indiaensche Mooren,
In een hoeckien van de schouw',
Op dat het uyt-trecken souw?
Soo my dunckt, het zyn de menschen,
Die hier anders niet en wenschen,
Als de werelts wulpsigheydt,
Als haer' vreught, haer vrolyckheydt.
Het zyn die, de welcke trachten
Hier alleen naer ydel' prachten;
d' Edel' Deught die wordt benydt,
Met de schoon' Godt-vruchtigheydt.
Mensch de VVerelt heeft gheloghen,
En u schandelyck bedroghen,
Al dat ghy hier soo bemindt,
Is maer enckel roock en windt.
VVilt dit dan wel over-pysen,
En u thoonen eenen wysen,
En bemindt gheen' korte vreught,
Maer hebt lief alleen de Deught.