Sinne-beeldt. Het Paradys; den boom des levens, neffens dien Adam ende Eva, aenhebbende eenen Sot-caproen: uyt den appel van Adam kompt voort de Doodt, uyt den appel van Eva de Sotheydt.
Uyt het naecken van dit fruyt,
Sulck een hoop van Sotten spruyt.
ADam wat zijn dat voor saecken?
Sien ik d'appels u aen-raecken,
D'appels steken in den mondt
Die 't Serpent aen Eva sondt?
O! verwaende sotte kuren,
Die ghy sult eylaes! besuren,
Door de welck ghy uw' gheslacht,
En u med' de doodt aen-bracht.
Godt meynt ghy hier door te wesen,
En een kennis uytghelesen
Te verkryghen van het goet
En het quaedt, het welck men doet.
Maer ghy zyt hier in bedroghen,
Het Serpent dat heeft gheloghen,
In de plaets van eenen Godt,
VVordt ghy heden eenen Sot.
G'hebt u, Vader, gansch vergheten,
Met van desen appel t'eten,
G'hebt in ons hier door benydt,
D'eeuwighe Onnooselheydt.
Desen beet heeft u bedorven;
Hier door zyn wy al ghestorven,
Hier door is de Sottigheydt,
Door de weirelt soo verspreydt.