Sinne-beeldt. Een Vercken, het welck in den neck van iemandt ghekrouwt zynde, midden in de modder sich gaet wentelen. Eenen Esel, die synen Lif-laffer den steert om de ooren slaet, ende ghemynelyck eenighe vuyl-stinckende winden tot loon van achter is laetende. Streelen, door de vinghers sien, Schaedigh is aen ionghe liên. VErckens, Esels, plompe dieren, Die en moet ghy noyt veel vieren, Niet seer wesen lief-ghetal, Oft het u berouwen sal. 't Swyn (ghelyck men kan aen-schouwen) Dat ghy soetiens eens gaet krouwen Ende troet'len in den neck, Gaet sich legghen in den dreck. Gaet ghy voor den Esel singhen, Met hem dansen, met hem springhen, Met hem spelen op de straet, Als met uw' lief Cameraet?
Hy sal synen steert om-keeren, En met diën u vereeren, Dickwils om uw' ooren slaen, En syn ganghen henen gaen. Iae met winden, rotte stancken, Sal den buffel u bedancken: Siet wat loon dat hy u geeft, Daer gy soetiens mede leeft. Meesters die hier hunn' Scholieren, Streelen, troetelen en vieren, Noyt eens op de billen slaen, Moeten dit wel mercken aen. Moeten peysen, leeren, weten, Dat sy sich hier in vergeten: VVant veel door de vingers sien, Is niet goet voor ionge liên. Door het streelen en toe-geven, VVorden sy tot quaedt gedreven, Door de woorden honich-soet, VVorden sy boos van gemoet. Traege leckers, wulps van sinnen, Die noch eer, noch Heer beminnen, Deugenieten, dertel, mal, Stout, broodt-droncken over al. Rechte Esels, groote pluggen, Die hier achter uwen ruggen, In de Schole, lanckx de straet, Derven spreken van u quaet. Die voor alle de wel-daeden Hier niet eens en zyn belaeden;
Die wegh gaen van u met stanck. Siet wat g' hebt voor uwen danck. VVilt dan Meesters beter leven, Doet uw' Kinders schudden, beven, slaet hun lustigh op den bil, Als sy niet en zyn heel stil. Zynde tot verstandt ghekommen, En tot eer en staet gheklommen, Sullen sy, als wyse liên, V hier om seer gheerne sien.
Cookies on Poetry Cove