Theatrum Stultorum feliciter edentis.
STultitiam Mundi, dum scribis, carmine Vates,
Democritus ridet; cur Heraclite gemis?
Zoilus invidit (qui nîl laudare solebat)
Dum tua, quae scribis, carmina docta legit.
Dic mihi, cur scribas, animo deducta sereno
Carmina; pars famae magna futura tuae?
Scilicet, ut videant homines sua crimina: nec non
Ad limam redigant, quae malè facta legunt.
Democritus ridet, doctis dum versibus, omnem
Stultitiam Mundi, perfidiamq́ue videt.
Tristis Heraclitus plorat, suspirat, & optat
Ut sapiant homines, qui tua metra legunt.
Zoilus invidiâ, manibus sua pectora pungit,
Cùm videat capiti laurea serta dari.
Gratulor, & fas est, & veri munus amici/
Nam tua (quod voveo) fama perennis erit.
Adrianus Vasseur,
Pangebat Bruxellis.