Het Thooneel der Sotten aerdigh af-beeldende.
LAet de dwasen vry al rasen,
Bersten oock van boosheydt uyt:
Laet nu lacchen, ende schacchen,
Momus onsen vuylen guyt.
Kost hy spreken ende wreken
Desen Paters wyse daet,
Al syn praeten, ende haeten,
Dat sou nemen eyndt noch maet.
Maer dees' Dichten, die verlichten
Menigh mal swaer-moedigh mensch:
Dese kluchten, en ghenuchten,
Maecken bly naer ieders wensch.
Laet ons cieren met lauwrieren,
Ende vlechten eene croon,
Die-men gheven naer dit leven,
Sal aen Leenheer voor syn loon.
Door Adrianus Vasseur,
Brusselaer.