Die, verzelt van Jonkvrouwe haere Dochter, my met haar Bezoek vereert hadt.
Zou 'k niet van myn geluk gewaegen!
'k Heb, daer ik 't niet verwachte, U in myn' Tuin begroet,
Twee Schoonheén te gelyk ontmoet;
En mag, verheugt, daer roem op draegen!
Gy zyt nog even schoon, In December 1753. zondt ik dit Gedichtje aen den Heere Graeve van RECHTEREN.
Dank zy Lucina's hulp, Uw Weêrhelft is gelegen.
Geluk! geluk, myn Vrient, 'k heb 't met vermaek gehoort.
Een' schoone Moeder brengt een schoone Dochter voort.
De Hemel spaer' het Spruitje, en gun' het zynen Zegen!
Haest ryze Uw' Gemaelin, herstelt, frisch en gezont,
Ten Kraembedde uit, gelyk een Zomermorgenstont,
Met nieuwe Roozen in den mont!Graevin,
Als toen ik U laetst zag, wel twintig Jaer' geleeden.
Uw' Dochter pronkt, als Gy, met Geest, Bevalligheden,
Met Deugden en Verstant; ze is waerd' dat elk haerminn'.
Gelukkig, die den Prys zal winnen,
Aen hem door zuiv're Liefde en Hymen toegeschikt!
Gelukkig hy, wiens Hart, aen 't haere vastgestrikt
Met lieve Banden, steets haer teder zal beminnen,
En steets bemint zal zyn! Hoe heuchlyk is de Echt
Voor die dat Lot is toegelegt!
Zy volg haer' Moeder na, het puik der Gemaelinnen!