Van een Latynsch Puntdichtje, op een' Man, die in een' Watervloet, omtrent Montpellier, zyne Huisvrouw tweemaalen het leeven gespaert en zyn' Zoon ook aen het gewelt der Golven ontrukt hadt.
Kon ooit
AEneam fecit Pietas super Aethera notum;
En qui nobilius se probat esse pium.
Tros semel haud valuit raptam servare Creussam,
Servare at sponsam bis valet iste suam.
Ille manu Natum tenuit; fert dentibus alter.
Dic, precor utrius sit magis arctus amor.
Eneas deugt zyn' Naem ten Hemel heffen,
Zie hier een' ander hem in Godtsvrucht overtreffen.
Die redde naeuwelyks Kreuze eens uit den brant.
Dees' zag men zyne Vrouw tweemael het leeven spaeren.
De Trojer leidde Askaen, in 't voortgaen, aen de hant.
Dees draegt zyn Zoontje met zyn' Tanden uit de Baeren.
Gy, die dit leest, ik bid U zeg
Wiens Liefde en Trouw draegt hier de grootste zege weg.
In 1724, (zie de Boekzael van Mei van dat Jaer) zond ik het Latyn, met deeze Navolging, aen den Boekverkooper Onder de Linden, wien ik uit vriendelyke genegenheit somtyts Letternieuws, eenige Uittreksels, en andere Stukjes meêgedeeit heb.