§ Misschien zal hier, tot een Toegistje, niet quaelyk voegen 't geen my zo aenstonts, onder 't naleezen van de Proef, ontschooten is. Men kan altoos niet ernstig zyn.
De Huw'lyks-Kooi, zegt ons een Dichter, is vol Plaegen.
Wanneer de Vogeltjes daer eens zyn ingeraekt,
Zien zy niet ligtelyk hun' Banden weêr geslaekt,
En quinkeleert 'er één, men ziet 'er hondert klaegen.
Zie 't Boere-Operaetje van Kloris en Roosje, meenigmael op den Amsterdamschen Schouwburg vertoont.]Spreek ik van trouwen, zo zeit ze: myn Kint,
Och! och! zie wat je begint.
Dus hoorde ik Krelis vaek zyn Moertjes Les opdeunen.
't Is oude Wyvenklap, wie zou zich daer aen kreunen?
Al was 't gevaer ook nog zo groot,
Byna elk een wil toch eens trouwen voor zyn' doot.