'k Zing van haar nette treedjes,
Haar halsje, als wit albast,
Haar netgevormde leedjes,
Daar 't keurslyf juist om past.
Maar neen! ik mogt verwarren
In al die minlykheên.
Eer telde ik al' de starren,
Of 't zand van duizend zeên.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Dichtlievende uitspanningen · Jan Jacob Mauricius · Poetry Cove