II. Tegenzang.
Toon: Un tendre Amant.
IK voel myn' geest ontvonken van verlangen,
Om d'ed'len naam van Rauws, en al' zyn' lof
Met kracht van klank en blyde feestgezangen
Te heffen tot aan 't hooge starrenhof.
Ik blaak van gloed, en enkel lentevier.
My lust een' schat van jeugdigen Laurier,
Van friischen palm, en Bruiloftsmirt te plukken,
En die, op 't schoonst gevlochten tot een' krans
Met zomergroen, en bloemen, ryk van glans,
Op 't deftig hoofd des Bruidegoms te drukken.
2.
Ik blaas triomf! ik steek de lostrompetten.
My lust zyn' deugd, en afkomst, en verstand,
En heuschheid in den heldren dag te zetten,
Als 't pronkjuweel, en glorie van zyn land.
Zyn' minzaamheid, die harten lokt en boeit,
De deftigheid, die in zyn weezen gloeit,
En glanssen spreit, als heldre Zonnestraalen.
Maar neen! ik leg de kunstpenseelen neêr.
Myn' verw is veel te bleek, myn' hand te teêr
Om al' dien schat naar zyn' waardy te maalen.