Skip to content
1753

Dichtlievende uitspanningen

Jan Jacob Mauricius

Cum supremum Academiae magistratum sollenniter deponeret.

NUnc doctiores carmina dulcia Promant, & altas ingenii Tui, Vir Magne, dotes usque ad astra, Quo decet ore, ferant canendo.

AEquare tantas non opis est meae Laudes, nec ingens gloria nominis Fit cantibus major, nihilque, Crescere quo queat illa, restat:

Seu sacra pandas Christiadum gregi Praecepta; seu Tu discipulos Tuos Ad astra ducas, sicut olim Facta Dei docuëre vates;

Seu lingua verbis Nectareïs tonet; Seu sceptra vibres, aemula Regibus, Et ordinis princeps togati, Aurea saecula des Lycaeo;

Te, grande nostrae praesidium Scholae, Mirantur omnes, & taciti stupent. Sic Consulem vetusta Roma FABRICIUM celebravit olim.

Te quisque gestit tollere laudibus, Votisque pro Te sollicitat Deum, Et me Batâvae nunc Minervae Publica vota juvare, fas est.

Dent fata vitae Nestoreos dies; Ast nomen omnes effugiat rogos; Et incitet Natum sequacem Gloria magnifici Parentis!

1709.

Cookies on Poetry Cove

We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Dichtlievende uitspanningen · Jan Jacob Mauricius · Poetry Cove