Hondje, welgelukkig hondje,
Troetelpop van Roozemondje,
Wie benydt dat heil U niet,
Die U alles ziet verwerven,
Dat de minnaars moeten derven,
Die vast smachten van verdriet.
Cookies on Poetry Cove
We use cookies to remember your language preference and — only with your consent — to learn how Poetry Cove is used. You can change your mind any time.
Dichtlievende uitspanningen · Jan Jacob Mauricius · Poetry Cove