Eerlycke tytkorting

Choor. DIana met een naer gheklagh, Beweent vast bitter dagh aen dagh, Het ongheval en teghenspoet, d'Welck haer den Griecxschen Prins aendoet. Die (na beloften, eedt en trou,) Vlucht van zijn lief, zijn waerde Vrou, Die nu in treurigheyt alleen, Beklaeght haer rampspoet met gheween. Beklaeghelijck is het geen wy sien, Onder die gheene die ghebien, Dat sy dickmaels meer faut begaen, Als die onder 't gebieden staen. Den Rijckaert groots, en trots van moet, Verlaet hem op zijn Gelt, en goet, Al is hy Schelm, Fielt, of Dief, Den Rechter heeft zijn munten lief. Bedrogh vermont met loose schijn Doet menich Fielt in achtingh zijn,

Die vaeck sijn valsheyt soo bedeckt Dat schijn-deucht hem tot hoogheyt treckt. Soo hem zijn schijn-deught brenght tot staet, Hy soeckt 's Lants nut met eygen baet, En onder soo een heylige schijn Kan al sijn valscheyt deuchde zijn. Als sulck een Rijckert heeft ghebiet Soo valt hy alle Mans verdriet, En waent door zijn verwaentheyt sot Hem selfs te sijn een Aertschen Godt. Een die van staet, en van gheslacht Is op-ghequeeckt, en voort ghebracht, Bethoont soo lief sich als gevreest Soo wel de minsten, als de meest. Hoe aengenaem de staet-sucht schijnt, S'en is niet anders dan de wijnt, Wiens buyen in de zeylen slaen, Het sterckste Schip te grondt doen gaen. En 't beste dat de Rijckdom gheeft, Is dat men hier wellustigh leeft, Na wil en wens de korten tijt Die ghy ach! Mensch op aerden slijt. Leeft na u lust in overdaet, Soo langh u Godt het leven laet, Eert, viert, en dient u jonge jeught, Ghebruyckt wellust soo langh ghy meught. De leckere tongh geeft vry haer eys; Leeft na begeerte van het vleys, In sachte pluymen 't lichaem rust En achtervolght (door 't goet) u lust.

V trotsheyt thoont in hoverdy, V Lichaem pronckt met pracht van Sy En thoont met trotse hooghe moet De machten van u ghelt, en goet. Rooft, slooft, en leeft na u begeert Het op-ghestapelt Gout vermeert, 't Welck u behagen soo versot, Dat ghy het Gelt acht voor u Godt. Dit is nu al de lust en 't soet, Die spruyten uyt het Gelt en Goet, Doch wat loon dat het geven kan, Bewijst het aen de Rijckeman. Als nu de Ziel 't Lichaem verlaet Wat nut doet dan de overdaet? Gantsch geen, dus alst al is geseyt Streckt Rijckdom tot gheen salicheydt. Binnen.