Eerlycke tytkorting

Helena, Rogier. Rogier. 'T Verlangen drijft my aen om weder t'huys te raken Dies geeft my (Vader) raet hoe ick het best sal maken; En wat my dient bequaemst in dese saeck gedaen. Helena. 't Ghemoedt ghetuyght mijn u vertreck noch niet gheraen; Na dat ick heb bespeurt de oorsaeck uw's vertrecken, Door valscheyt die ghy my op heden ginght ontdecken Wt geyle min gebroedt: Cassandra, soo ghy seght, Soeckt u door slim beleyt te brenghen tot de Eght: Cassandra die ghebruyckt veel duystre slimme treecken Om haer Godloos verraet (uyt spijt) op u te wreecken; Sy soeckt haer snoode lust te pleghen na begeer, Sy tracht door boos bedrogh te krencken uwe eer; Indien ghy u (Rogier) voor sullicx wilt verhoede,

Soo bidt ick volght mijn raet, en hout het my ten goede: Dat ick u voorneem soeck te breecken, 't schiet om best, De Goden wetent, ach! hoe mijn gemoedt my prest; Om u (wat ick vermach) oprechtelijck te thoonen, Raed' ick u qualick, wilt (bid ick) mijn raedt verschoonen: Mijns oordeels, 't waer u best, als dat ghy wel versaemt, En met een goet partuyr, weer by u Ouders quaemt. Rogier. Ach! Vader, kost dat zijn, het waer mijn hooghste wenschen, Soo ick genieten moght de deughdsaemst aller menschen: Helena die ick heb soo trouwelijck gemint, En sy van herten my had wederom besint; Wat luck waer boven 't luck van mijn geluck te achten, Als mijn mijn Vader moght so weder t'huys verwachten; Wat blijtschap, en wat vreugt, soudt voor mijn Ouders zijn, Dat sy mijn soo vol vreucht weer saghen na mijn pijn: Wegh reden sonder hoop, wegh ydele gedachten, Die my onluckighe, doen soo geluckich achten; Dat my 't luck soud' geschien te trouwen noch met haer. Helena. Het soud' geschieden wel, soo ick Helena waer, O Almogende Goon, door u almogenthede, Vergundt my doch mijn wensch. Rogier. Ach! Vader, u gebede Ghetuygen my de gunst, die ghy u dienaer draeght, Doch, denckt het geen ghy bid, de Goden selfs mishaeght. Helena. Mishaghen? Rogier. Ia. Helena. Wat reen? Rogier. De reden die zijn dese, Dewijl ghy bid om 't geen onmogelijck niet ken wese,

Vertoorent ghy de Goon, onmogelijck ken niet zijn. Helena. En kent ghy dan Rogier gelooven niet met mijn, Dat wat onmoghelijck schijnt, de Goden mogelijck maecken. Rogier. O neen mijn Heer, door schijn veranderen de saecken Niet hare eygenschap: die blijven soo sy zijn, 't Onmogh'lijck dat wort niet, of 't is maer door de schijn Neemt by ghelijckenis, dat ghy u manne lede, Met Vrouwelijck gewaedt uytwendich ginght beklede, En maeckten u ghelijck in kledingh als een Vrou, Ghelooft vry dat men u daer voor oock oordelen sou, Maer 't waer alleen door schijn. Helena. Ghy spreeckt van menschen saecke, Maer 't gheen ick seggen wil dat soud' de Goden raecke: 't Onmogelijck moog'lijck wert door Goddelijcke maght Den mensch eerst zijnde niet, die werden door de kraght Van Gode, 't geen hy is: doch 't Godtlijck redineere, Moet ick (voor dees tijt) in Poëtery verkeere; Tot tuyghe mijnes gunst, soo gund' ick u, u wensch, En my getransformeert heel in een ander mensch: Ick wenschten dat ick waer Helena. Rogier. Door wat rede? Helena. Om u te thoonen, 't hert en Ziels genegenthede, Met welcke dat ick u hertgrondelijck bemin, Rogier ick beeld' my in dat ick Helena bin; Soo terght liefd's neygingh my, en 't schijnt ick door deughde Genootsaeckt ben dat ick met Goddelijcke vreughde, Den Hemel, en de Goon op-offer mijn gebeen, Dat hare Godtheyt dy verleene u Heleen.

Rogier. Ach! Vader, ick bespeur met welck een goet gheneghen, Dat ick u hulp, en gunst, tot mywaerts heb ghekreghen: Indien u gunstich hert gheen macht ontbrack, 'k vertrou Dat my, na wil, en wensch van u geschieden sou; Schoon my u goede wil, die macht niet ken bethoonen, Soo sal ick niet te min u even danckbaer loonen, Voor alle eer, en deucht, die ghy my hebt gedaen; Dewijl mijn herte my treckt om weder t'huys te gaen, Versoeck ick u verlof. Helena. 'k Heb u niet te gebiede, Indien ghy scheyden wilt, u wille moet geschiede: Maer ach! (Rogier) eer ghy van hier vertreckt, soo moet Ghy volgen mijne raedt, en vallen eerst te voet De groote Majesteyt des Hemels; laet ons hede Hier in mijn Kluysjen gaen op-offeren gebede; Dat u in uwe wegh den Hemel gunstich sy, Op dat ghy veylich meught geraecken weer, daer ghy V lieve Ouders meught in goede welvaert vinde, Tot welckers dienst ick my in eeuwicheyt verbinde: Kom doch Rogier, ey! kom, en laet ons beyde gaen, Op dat met ons gebeen de Godtheyt wert voldaen: Om Hemels gunst tot uwen voordeel te verlene. Rogier. En dat ick (nae mijn wensch) mijn waerde lief Helene Genieten mach, ick ben gewillich en bereyt, Te dienen in ghebeen Goodts groote Majesteyt.