Apollo. LIefd'-Bloeyend' Eed'le Maecht, die hondert dertich Iaer, V spruytjens hebt ghequeeckt, met hulpe van u schaer Die in voorleden Eeuw' hant-reyckingh u bethoonde, En boven alle kunst, u kunst met lof bekroonde, Bekroonde soo dat d'eer die u gegeven wert Wrocht jalousy, wangunst, in 't lof mishagent hert: Dies van u groene struyck een lootjen af-genomen, Een nieuwe spruytsel deed', of Bloem te voorschijn komen, Wt wiens beslooten knop door d'yver van de kunst, Ghesproten is op nieu een lust van nieuwe gunst. Gewortelt staet u Stam die 't Eg'lentier doet groeyen, En spreyt zijn telghens uyt, en blijft in Liefde-Bloeyen: Liefd'-Bloeyend' Eed'le Maecht, in Liefde bloeyen sal,
Alwaert dat haet en nijt uytgespogen bittere gal. Ghy hebt door d'Offerhandt, beweeght het hert der Goden, Dies wert u onse gunst, en hulpe aengeboden: Siet hier de kunst Godin: siet Pallas selver staen, Ghewillich om haer dienst te bien Lief-bloeyend' aen. Pallas. Voedstres van Reden-rijck, Liefd'-bloeyend' Eedele Maeght Vertrout Minerva, die haer gunsten t'uwaerts draecht, Soo yemandt van u stam een telghje soeckt te snoeyen, Of door Wangunsticheyt u wortel uyt te roeyen: Die sal bespeuren; dat sijn arbeyts loon is wint, Door dien ghy wetlijck wert van wetgevers bemint. Liefd'b. Minerva die men mach Godin der wijsheyt noemen, Niet min Godin van kunst, als oock der wapens roemen; Ick buygh my voor u neer, en bid u beyde aen, Dat door u segen mach mijn struyckjen blijven staen, En op bequame tijt, bequame vruchten dragen, Voor d'arme ouderdom, een studt in d'oude dagen. Pallas. Liefd'-Bloeyende, mijn gunst, mijn hulpe, en mijn macht Sal ick bethoonen u, en 't nacomend' geslacht. Apollo. Ick sal de Hypocreen uyt Pernasso doen sprenghen, En met een volle vloet op 't Egelentiertje brenghen: Op dat Liefd'-Bloeyent bloeyt, en kunst in Liefd' vermeert, En liefde door de kunst, en kunst door liefde leert: Liefd'b. Verbonden vind' ick my, nae alle recht en reden, Te thoonen voor u gunst een hert vol danckbaerheden; Godt, en Godinne beyd: door wien ick werd' gevoet De selfde dien ick ben, door u oock blijven moet. Apollo. Wy zijn door tijts verloop gesint ons reys t'aenvaerden.
Pallas. Den Hemel al ghereet te voeren ons van d'Aerde. Apollo. Voor afscheyt wenschen wy Liefd'-Bloeyend' Heyl en vree: Pallas. Dies wegen voeren wy u Offerhande mee. Liefd'b. Lof sy u, danckbaer lof, die 't Egelentier doet groeyen, En door u milde gunst in waere Liefde Bloeyen. Apollo en Pallas, werden ten Hemel ghevoert:
Cookies on Poetry Cove