Eerlycke tytkorting

Philida. ALs ick met Cloris flus gingh langhs dees groene paen, Doen gaf hy my sijn Min hart-grondich te verstaen.

Dan doch ick veynsden my Philander te beminnen, Om daer door eens te sien d'affecti sijnes sinnen: En of de Min hem oock gewortelt was in 't hert, Dan oft ick maer uyt lust, daer toe gebeden wert. Ach! vind' ick hem stant vast, hy sal mijn Min genieten: Ick set my hier wat neer: ach! Cristalijne vlieten, Hoe cierlijck ist cieraet uw's stroomen suyvere bron; Ach! dat u koele stroom mijn hette blussen kon. Ey mijn! verliefde hert; mijn Cloris, mijn beminde, Ick klaegh vrypostigh uyt hier onder dese linde, De quellingh dien ick laes, om u mijn Cloris ly; Kom Cloris, kom mijn Lief, en rust u wat by my. Ick wil met vreught mijn hert (tot sijne komst,) vermaecken, Ick weet een liedtje; kost ick op de Voys geraecken, Ick songh het, licht de wint tot hem de weerklanck joegh, En hem de sin van 't Liedt tot op sijn hartje droegh. Laet sien hoe ist begin? ick weet, ey pluymde dieren, Verheft onder 't gesangh u vrolick tierelieren, Bootst al de woortjes na, geeft Cloris te verstaen, Dat Philida (uyt Liefd') met Minne is belaen. Sy singht.

GHy die de staet van 't Hof, Ghy die de roem, de eer van werelts trots door Min, Ruylt aen het blaeder lof, En aen de Liefde van u lieve Herderin. Is Liefd' soo soet, dat ghy om Liefd' versmaet Het Hof en blijcken doet dat Liefd' het al te boven gaet.

O Min, o soete Min! Die Cloris in het hert, my inde boesem brandt, En woeckert soo diep in, Soo dat de Liefde gaet, verr' boven mijn verstandt: Is Liefd' soo soet, dat ghy om Liefd' versmaet Het Hof, en blycken doet, dat Liefd' het al te boven gaet. Soo Sal ick dan tot Loon, Voor u ghetrouwe Trou, die ghy aen mijn bewijst: Niet met een Konincks Kroon Vergelden, maer niet Trou, die selfs u trouheydt prijst: Is Liefd' soo soet, dat ghy om Liefd' versmaet, Het Hof: en blijcken doet, dat Liefd' het al te boven gaet.

Ach! Cloris, 't schijnt mijn siel, mijn hertjen, en mijn sin Genieten Hemels vreucht, door 't voedtsel van u Min: Ach! Cloris is u Liefd soo Trou, dat ghy verlaet En wisselt Hofse Eer, om slechte herders staet? Soo sal ick (om u Trou) met Trouwe Min te loonen, Mijn naer u lieve wil, in 't soete minne thoonen: Thirsus. uyt, Waer sine ach! mijn hert? waer dwaelje doch al heen? En laet u Philida soo langhen tijt alleen, Sien ick daer Thirsus niet? hy is 't, ick wil vertrecken, En gaen na Cloris toe, om hem mijn Min t'ondecken. Binnen.