Ignativs, Catarina, Helena. DE onbedachte Ieught doolt blind'linghs in het oordeel, Soo dat zy schade vaeck verkiesen voor het voordeel: Door kennis missingh sy uyt domme keur verkiesen, 't Geen dat haer 't noodichst is, sy door haer keur verliesen; 't Is Ouders reghte plicht, 't is trouwe Ouders aert, Dat haer sorghvuldicheyt der kind'rens welvaert baert: De Ouders komt het toe, en 't is de Ouders eyghen Dat hare herten tot der kind'ren lucke neygen; Het is des Ouders plicht, met arbeyt sorgh, en raet Te trachten, datmen brenght de kinderen tot goe staet: 't Is d'Ouders hun beroep van jonghs de kind'ren wennen, Met deught te leeren, dat sy d'ouders schuldich bennen Gehoorsaemheyt: die 'k wil dat ghy mijn dochter thoont, En met gehoorsaemheyt u Ouders sorgh beloont; Ghy weet wel dat Quirijn u mint soo sonderlinghe In welcke saeck ick niet ghesint ben u te dwinghe: Maer tot u welvaert ick sulcx garen sach geschien, Dies is mijn wenschen, dat ick u moght willich zien, In 't gheen dat ick, en oock u Moeder garen saghen. Catarina. Ick hoop ons Kindt haer sal in als ghehoorsaem draghen; Doet doch u Vaders sin, mijn Dochter, lieve kint,
Dewijl u Vader op het hooghst u welvaert mint, En ick genegen ben, dat ghy tot u welvaren, Niet met Rogier, maer met Quirijn u soeckt te paren. Helena. Mijn Vader, Moeder, weet dat willich ick beken, Dat ick gehoorsaemheyt mijn Ouders schuldich ben; Dewijl 't u wille is dat ick geen liefd' sal thoonen, Rogier: sal sulcx gheschien, gelieft my te verschoonen Dat ick Quirijn in 't minst gheen liefde thoonen kan, Maer 't leven slijten wil, al levend' sonder man. Catarina. Haer voorneem, metter tijt sal door zijn liefd' wel breecken. Helena. Ick bid u Moeder wilt my van geen liefde spreecken. Catarina. Waerom (mijn Dochter) niet? Ignatius. Wat salt dan met u zijn? Hoe na in 't Klooster, om te werden een Bagijn. Helena. Veel liever (Vader) als dat ick Quirijn sou trouwen. Ignatius. V obstinaticheyt, die sal u licht berouwen. Vader, en Moeder, Binnen. Helena. Ghy Vader soeckt de Son mijn's liefde te doen dalen, En wilt dat ick mijn vreught uyt mijn verdriet sal halen: Ghy wilt dat ick bemin, een die ick bitter haet, En die ick hart'lijck lief, dat ick zijn liefd' verlaet; Verlaten mijn Rogier? ach! neen, och! ja, 't moet wesen Vaerdt wel mijn lief, vaerdt wel, Rogier (ghy die voor desen In liefde waert onthaelt,) op 't hooghst by my gesien, Nu soo verandert, dat ick sal uytlandigh vlien: Ter liefde van mijn lief, nu ick Rogier moet derven, Sal ick door trouwe liefd' in ballinghschap gaen swerven. Binnen.
Cookies on Poetry Cove